Yuhanna 8. Bap

1 Ardından İsa Zeytin Dağı’na geldi. 2 Gün ağarmaktayken bir kez daha mabede vardı, ve halkın tamamı geldi, oraya kurulup onlara vaaz etmekteydi. 3Katipler ve Ferisiler zina sırasında yakalanmış bir kadını onun yanına getirip ortaya oturtarak 4 ona şöyle dediler “Ey Öğretmen, bu kadını zina sırasında suçüstü yakaladık. 5 Şeriatımızda Musa bize böyle kadınları recm etmeyi yazmış, sen buna ne diyorsun?” 6 Bunu onu sınamak için söylemişlerdi ki ellerinde onu suçlayacak bir şey olsun. Fakat İsa yere eğilerek parmağıyla zemine yazmaya başladı. 7 Fakat ona istikrarla sorduklarında kalkıp onlara “İçinizden günahsız olan kimse kadına ilk taşı atsın.” dedi. 8 Ve tekrardan yere eğilerek yazmaya devam etti. 9 Duyanlar, başta yaşlılar olmak üzere dışarı çıktılar, en son orada İsa ile ortada oturmakta olan kadın kaldı. 10 İsa doğrularak kadına “Ey kadın, neredeler? Kimse seni mahkum etmedi mi?” dedi. 11“Hiçkimse Efendim.” dedi. İsa ona “Ben de seni mahkum etmeyeceğim, git, bundan sonra artık günah işleme.” dedi.*

12 Ve İsa onlara tekrardan “Ben dünyanın nuruyum, benim ardımdan gelen karanlıkta yürümez aksine hayat nuruna sahip olur.” diyerek konuştu. 13 Bunun üstüne Ferisiler ona “Sen kendine şahitsin, senin şahitliğin hak değildir.” dediler. 14 İsa onlara karşılık verdi ve şöyle dedi “Ben kendim hakkında şahit olsam dahi şahitliğim haktır, çünkü ben nereden geldiğimi ve nereye gitmekte olduğumu biliyorum, fakat siz benim nereden geldiğimi ve nereye gitmekte olduğumu bilmiyorsunuz. 15 Siz bedene göre hüküm veriyorsunuz, ben hüküm vermiyorum. 16 Ancak hüküm versem dahi hükmüm gerçektir, ki yalnızca ben değil, ben ve beni gönderen Babam beraberdir. 17 Ki iki insanın şahitliği haktır diye şeriatınızda yazıyor. 18 Ben kendim hakkında şahidim, ve beni gönderen Babam da benim hakkımda şahittir.” 19 Bunun üstüne ona “Senin baban nerede?” diyorlardı. İsa karşılık verdi “Siz ne beni ne de Babamı tanımıyorsunuz, şayet beni tanısaydınız, babamı da tanırdınız.” 20 İsa bu sözleri mabette hazinenin orada vaaz etmekteydi, ve henüz vakti gelmemiş olduğundan kimse onu yakalayamıyordu.

21 Sonra onlara tekrar şöyle dedi “Ben gidiyorum, beni arayacaksınız ve günahlarınız içinde öleceksiniz. Benim gittiğim yere sizin gelmeniz mümkün değildir.” 22 Yahudiler, “Acaba kendisini mi öldürecek ki ‘Benim gittiğim yere sizin gelmeniz mümkün değildir.’ diyor.” diyorlardı. 23 Onlara şöyle söyledi “Siz aşağıdansınız, ben yukarıdanım. Siz bu dünyadansınız, ben bu dünyadan değilim.  24 Bu yüzden size günahlarınız içinde öleceğinizi söyledim. Çünkü benim o olduğuma inanmazsanız, günahlarınız içinde öleceksiniz.” 25 Ona, “Sen kimsin?” dediler. İsa şöyle dedi “Başından beri size söylediğimdir.  26 Sizin hakkınızda konuşacak ve hüküm verecek çok şey var elimde, fakat beni gönderen hakikidir, ve ondan duyduğum şeyi dünyaya anlatıyorum.” 27 Onlara Baba’yı anlattığını anlamadılar. 28 Bunun üstüne İsa şöyle dedi “İnsanoğlu’nu yükselttiğiniz vakit, benim o olduğumu ve kendi başıma hiçbir şey yapmadığımı, Baba’nın bana öğrettiği gibi konuştuğumu anlayacaksınız. 29 Beni gönderen benimle birliktedir. Her daim onu hoşnut eden şeyleri yaptığımdan beni yalnız bırakmadı.” 30 İsa bunları söylediği sırada, pek çok kimse ona iman etti.

31 İsa kendisine iman eden Yahudilere şöyle dedi “Şayet benim sözlerimde durursanız, gerçekten benim öğrencilerimsinizdir. 32 Hakikati bileceksiniz, ve hakikat sizi özgür kılacak.” 33 Ona karşılık verdiler “Biz İbrahim’in soyundanız ve hiç kimseye hiçbir vakitte köle olmadık. Sen nasıl ‘Özgür kimseler olacaksınız.’ diyorsun?”. 34 İsa onlara şöyle cevap verdi “Hakikaten, hakikaten size diyorum ki günah işleyen herkes günahın kölesidir. 35 Köle sonsuza dek evde kalmaz, ama oğul sonsuza dek kalır. 36 Öyleyse oğul sizi azat ettiğinde, gerçekten azat edilmişler olursunuz. 37 Sizin İbrahim soyundan olduğunuzu biliyorum, ama benim sözümün sizde yeri olmadığından beni öldürmeye çalışıyorsunuz. 38 Ben, Baba’nın huzurunda gördüklerimi söylüyorum, siz ise babadan duyduklarınızı yapıyorsunuz.”

39 Onlar, “Babamız İbrahim’dir!” dediler. İsa onlara şöyle cevap verdi “Eğer İbrahim’in çocukları olsaydınız, İbrahim’in yaptıklarını yapardınız.  40 Fakat şimdi Allah’tan duyduğu hakikati size anlatmış bir kimse olan beni öldürmek çabasındasınız. İbrahim bunu yapmazdı. 41 Sizler babanızın yaptıklarını yapıyorsunuz.”. Onlar da “Bizler fuhuştan doğmadık. Tek babamız var, o da Allah’tır.” dediler. 42 İsa onlara şöyle dedi “Eğer Allah gerçekten babanız olsaydı, beni severdiniz, çünkü ben Allah’tan çıkıp da buraya geldim. Kendi başıma gelmedim, aksine o beni gönderdi. 43 Neden benim ağzımdan çıkan lafları anlamıyorsunuz? Çünkü benim sözlerimi işitmeye kadir değilsiniz. 44 Sizler babanız İblis’tensiniz, ve babanızın arzularını yerine getirmek niyetindesiniz. O ezelden beri katildir, ve hakikat üzere değildir, ki onda hakikat de yoktur. Yalan söylediğinde kendisinden konuşur, çünkü o bir yalancıdır ve onun babasıdır. 45 Fakat ben hakikati söylemekteyim, bana inamıyorsunuz. 46 Aranızdan hanginiz beni günaha dair suçlayabilir? Eğer size hakkı söylüyorsam, bana ne diye inanmıyorsunuz? 47 Allah’tan olan Allah’ı dinler, ki sizler bunu dinlemiyorsunuz, çünkü Allah’tan değilsiniz.”

48 Yahudiler ona cevap vererek “Samiriyelisin ve cinlisin demekle doğru söylemiyor muyuz?” dediler. 49 İsa şöyle cevap verdi “Cinli değilim, aksine, ben Babamı onurlandırıyorum, siz ise beni aşağılıyorsunuz. 50 Ben kendi izzetim için uğraşmıyorum. Uğraşan ve yargılayan biri var. 51 Hakikaten, hakikaten size diyorum ki benim sözümü sahiplenen kimse ebediyete dek ölümü görmeyecek.”

52 Bunun üzerine Yahudiler ona şöyle dediler “Şimdi cinli olduğunu biliyoruz. İbrahim öldü, peygamberler de. Ama sen ‘Şayet benim sözümü sahiplenirseniz ölümü ebediyete dek tatmayacaksınız.’ diyorsun! 53 Ölmüş babamız İbrahim’den daha mı büyüksün? Ki peygamberler de öldü. Kim olduğunu zannediyorsun?*” 54 İsa cevap verdi “Şayet kendimi yüceltirsem, yüceliğim hiçbir şeydir. Beni yücelten sizin ‘Allahmız’dır’ dediğiniz Babam’dır. 55 Siz onu tanımıyorsunuz, ama ben onu tanıyorum. Şayet onu tanımadığımı söylersem sizler gibi sahtekar olurum. Fakat onu tanıyorum ve onun sözlerini gözetiyorum. 56 Babanız İbrahim, benim günümü göreceğinden neşe içindeydi. Ve görüp sevindi.” 57 Yahudiler ona “Henüz yaşın elli bile değil, ama İbrahim’i mi gördün?” dediler. 58 İsa onlara, “Hakikaten hakikaten size diyorum, İbrahim’in öncesinde var olan bizzat benim.” dedi. 59 Bunun üzerine ona doğru fırlatmak için yerden taşlar aldılar. Fakat İsa saklandı ve mabetten ayrıldı.