Luka 18. Bap

1 İsa, havarilerine her zaman dua etmeleri ve hiç yılmamaları gerektiğini belirtmek için şu meseli anlattı: 2 "Şehrin birinde Allah’tan korkmayan, insandan utanmayan bir yargıç vardı. 3 Aynı şehirde dul bir kadın vardı; yargıca gidip gelip, 'Hasmımdan hakkımı al, beni adalete kavuştur' diyordu. 4 Yargıç bir süre buna yanaşmadı. Fakat sonra kendi kendine şöyle dedi: 'Her ne kadar Allah’tan korkmasam, insandan utanmasam da, 5 bu dul kadın beni çok rahatsız ediyor; onun hakkını vereceğim ki, sürekli gelip beni daha fazla yıpratmasın.' "

6 Efendi şöyle devam etti, "Dürüst olmayan yargıcın ne dediğini işittiniz. 7 Allah, gece gündüz kendisine nida eden seçilmişlerinin hakkını almaz mı? Onları bekletir mi? 8 Size derim ki, onların hakkını tez elden alacaktır. Fakat İnsanoğlu geldiğinde acaba yeryüzünde imanı bulacak mı?"

9 İsa, kendi salihliklerine güvenen ve başkalarını hor gören bazı kişilere de şu meseli anlattı:

10 "İki adam dua etmek için mabede çıktı; biri Ferisi, diğeri ise vergi memuruydu. 11 Ferisi ayakta durup kendi kendine şöyle dua ediyordu: 'Ey Allah, sana şükrederim ki diğer insanlar gibi soyguncu, adaletsiz, zani değilim; yahut şu vergi memuru gibi de değilim. 12 Haftada iki kez oruç tutarım, bütün kazancımın ondalığını veririm.' 13 Vergi memuru ise uzakta durmuştu, gözlerini semaya kaldırmak bile istemiyordu; göğsünü döverek, 'Ey Allah, ben günahkara merhamet et' diyordu. 14 Size derim ki, bu adam diğeri değil, aklanmış olarak evine döndü. Zira kendini yücelten herkes alçaltılacak, kendini alçaltan ise yüceltilecektir."

15 İnsanlar, dokunması için bebekleri bile İsa’ya getiriyorlardı. Havariler bunu görünce onları azarladılar. 16 Fakat İsa çocukları yanına çağırarak şöyle dedi: "Bırakın çocuklar bana gelsin, onlara engel olmayın; zira Allah’ın melekutu böylelerinindir. 17 Hakikaten size derim ki, Allah’ın melekutunu bir çocuk gibi kabul etmeyen, oraya asla giremez."

18 İleri gelenlerden biri İsa’ya, "İyi muallim, ebedi hayatı miras almak için ne yapmalıyım?" diye sordu. 19 İsa ona, "Bana neden iyi diyorsun?" dedi, "Tek olan Allah’tan başka iyi yoktur. 20 Emirleri biliyorsun: Zina etmeyeceksin, katletmeyeceksin, çalmayacaksın, yalan yere şehadet etmeyeceksin, babana ve annene hürmet edeceksin." 21 Adam, "Bunların hepsini gençliğimden beri yerine getiriyorum" dedi.

22 İsa bunu işitince ona şöyle dedi: "Hala bir eksiğin var; her neyin varsa sat ve fukaraya dağıt, o vakit semavatta hazinen olur; sonra gel, beni takip et." 23 Adam bu sözleri işitince ziyadesiyle kederlendi, zira çok zengindi.

24 İsa onun kederlendiğini müşahede edince şöyle dedi: "Varlıklı olanların Allah’ın melekutuna girmesi ne kadar da güçtür! 25 Nitekim devenin iğne deliğinden geçmesi, zenginin Allah’ın melekutuna girmesinden daha kolaydır." 26 Bunu işitenler, "Öyleyse kim kurtulabilir?" dediler. 27 İsa, "İnsanlar için imkansız olan, Allah için mümkündür" dedi.

28 Petrus, "Bak, biz her şeyimizi bırakıp seni takip ettik" dedi. 29 İsa onlara şöyle cevap verdi: "Hakikaten size derim ki, Allah’ın melekutu uğruna evini, karısını, kardeşlerini, ebeveynini yahut evlatlarını bırakan hiç kimse yoktur ki, 30 bu zamanda kat kat fazlasını ve gelecek çağda ebedi hayatı almasın."

31 İsa on iki havariyi yanına alıp onlara şöyle dedi: "Bakın, Yeruşalim’e çıkıyoruz; nebiler aracılığıyla İnsanoğlu hakkında yazılmış olan her şey tamamına erecektir. 32 Zira o, milletlere teslim edilecek, onunla eğlenecekler, ona hakaret edecekler ve üzerine tükürecekler. 33 Onu kamçıladıktan sonra katledecekler; fakat o, üçüncü gün kıyam edecektir." 34 Havariler bu sözlerden hiçbir şey anlamadılar; bu sözün manası onlardan gizlenmişti ve ne anlatıldığını idrak edemiyorlardı.

35 İsa Eriha’ya yaklaşırken, yol kenarında oturmuş dilenen kör bir adam vardı. 36 Kalabalığın geçmekte olduğunu işitince neler olduğunu sordu. 37 Ona, "Nasıralı İsa geçiyor" dediler. 38 O da, "İsa, ey Davut oğlu, bana merhamet et!" diye nida etti.

39 Önden gidenler sussun diye onu azarladılar; fakat o daha da yüksek sesle, "Ey Davut oğlu, bana merhamet et!" diye bağırdı. 40 İsa durdu ve adamın yanına getirilmesini emretti. Adam yaklaşınca İsa ona sordu: 41 "Senin için ne yapmamı istersin?" Adam, "Efendi, gözlerim görsün istiyorum" dedi. 42 İsa ona, "Gör!" dedi, "İmanın seni kurtardı." 43 Adam o an görmeye başladı ve Allah’ı tazim ederek İsa’nın peşinden gitti. Bütün halk bunu müşahede edince Allah’a hamd etti.