Rasullerin İşleri 16. Bap

1 Pavlus Derbe ve Listra’ya da gitti. Orada, imanlı Yahudi bir kadının oğlu olan Timotheos adında bir şakirt vardı; babası ise Grek’ti. 2 Listra ve Konya’daki kardeşler onun hakkında iyi şehadette bulunuyorlardı. 3 Pavlus onu beraberinde götürmek istedi; fakat o bölgelerde bulunan Yahudiler nedeniyle onu alıp sünnet etti. Zira hepsi babasının Grek olduğunu biliyordu. 4 Şehirleri dolaşırken, Yeruşalim’deki rasuller ve ihtiyarlar tarafından alınan kararları, uymaları için onlara teslim ediyorlardı.

5 Böylece cemaatler imanda güçleniyor ve sayıları her geçen gün artıyordu. 6 Ruhulkudüs, kelamı Asya eyaletinde vaz etmelerini engellediği için Frigya ve Galatya bölgesinden geçtiler. 7 Misya sınırına vardıklarında Bitinya’ya geçmeye çalıştılar; fakat İsa’nın Ruhu onlara müsaade etmedi. 8 Bu sebeple Misya’dan geçip Troas’a indiler. 9 Geceleyin Pavlus bir rüyet müşahede etti: Makedonyalı bir adam ayakta durmuş, "Makedonya’ya geç ve bize yardım et" diyerek ona yalvarıyordu. 10 Pavlus bu rüyeti müşahede edince, Allah’ın, bizi müjdeyi onlara vaz etmeye çağırdığını idrak ederek derhal Makedonya’ya gitmek üzere yola çıktık.

11 Troas’tan denize açılıp dosdoğru Semadirek’e, ertesi gün de Neapolis’e vardık. 12 Oradan, Makedonya bölgesinin önde gelen şehirlerinden ve bir Roma kolonisi olan Filipi’ye geçtik. Bu şehirde birkaç gün kaldık. 13 Şabat günü, dua mahali olduğunu sandığımız bir yer bulmak için şehir kapısının dışına, nehir kenarına çıktık. Oraya oturup toplanmış olan kadınlarla konuşmaya başladık. 14 Bizi dinleyenler arasında Tiyatira şehrinden, mor kumaş ticareti yapan ve Allah’a ibadet eden Lidya adında bir kadın vardı. Pavlus’un söylediklerine kulak vermesi için Rab onun kalbini açtı. 15 Lidya ve ev halkı vaftiz olunca bize şöyle rica etti: "Eğer benim Rabbe iman ettiğime karar verdiyseniz, gelin evimde kalın." Bizi ikna ederek evine götürdü.

16 Bir gün dua mahaline giderken, kendisinde falcılık ruhu olan bir hizmetçi kızla karşılaştık. Bu kız, kehanetlerde bulunarak efendilerine büyük kazanç sağlıyordu. 17 Pavlus’un ve bizlerin peşinden gelerek, "Bu adamlar size kurtuluş yolunu ilan eden Yüce Allah’ın kullarıdır!" diye nida ediyordu. 18 Kız bunu pek çok gün tekrarladı. Sonunda Pavlus bu duruma ziyadesiyle huzursuz oldu ve geriye dönüp o ruha, "İsa Mesih’in namıyla sana emrediyorum, kızın içinden çık!" dedi. Ruh o an kızı terk etti. 19 Kızın efendileri kazanç umutlarının yok olduğunu görünce Pavlus ve Silas’ı yakalayıp çarşı meydanına, yöneticilerin huzuruna sürüklediler. 20 Onları yargıçların önüne çıkarıp şöyle dediler: "Bu adamlar Yahudi’dir; şehrimizi birbirine katıyorlar. 21 Biz Romalılar için kabul edilmesi ve uygulanması kanuna aykırı olan adetler vaz ediyorlar." 22 Kalabalık da onlara karşı birleşti; yargıçlar Pavlus ve Silas’ın esvaplarını yırtıp kamçılanmalarını emrettiler. 23 Onları azimle kamçıladıktan sonra zindana attılar; zindancıya onları sıkı güvenlik altında tutmasını emrettiler. 24 Zindancı bu emri alınca onları zindanın en iç bölmesine kapattı ve ayaklarını tomruğa vurarak sabitledi.

25 Gece yarısı sularında Pavlus ve Silas dua ediyor, Allah’ı ilahilerle tazim ediyorlardı; diğer mahkumlar da onları dinliyordu. 26 Ansızın öyle güçlü bir deprem oldu ki, zindanın temelleri sarsıldı. O an bütün kapılar açıldı ve herkesin zincirleri çözüldü. 27 Zindancı uyanıp kapıların açıldığını görünce mahkumların kaçtığını sandı; kılıcını çekip intihar etmek üzereydi. 28 Fakat Pavlus yüksek sesle nida etti: "Kendine zarar verme, hepimiz buradayız!" 29 Zindancı ışık getirtip içeri daldı ve titreyerek Pavlus ile Silas’ın ayakucuna kapandı. 30 Onları dışarı çıkarıp, "Efendiler, kurtulmam için ne yapmam iktiza eder?" diye sordu. 31 Onlar şöyle cevap verdiler: "Efendi İsa’ya iman et; hem sen hem de ev halkın kurtulacaktır." 32 Sonra ona ve evindeki herkese Rabbin kelamını vaz ettiler. 33 Zindancı gecenin o vaktinde onları alıp yaralarını yıkadı; sonra kendisi ve bütün ev halkı hemen vaftiz oldular. 34 Onları evine çıkarıp sofra kurdu; bütün ev halkıyla birlikte Allah’a iman etmiş olmanın sevinciyle doldu.

35 Gün ağarınca yargıçlar görevlileri gönderip, "O adamları serbest bırak" dediler. 36 Zindancı bu haberi Pavlus’a iletti: "Yargıçlar bırakılmanız için haber gönderdiler. Şimdi çıkıp selametle gidebilirsiniz." 37 Fakat Pavlus görevlilere şöyle dedi: "Romalı olduğumuz halde bizi yargılamadan halkın önünde kamçıladılar ve zindana attılar. Şimdi bizi gizlice mi gönderiyorlar? Hayır! Kendileri gelip bizi dışarı çıkarsınlar." 38 Görevliler bu sözleri yargıçlara ilettiler. Yargıçlar, rasullerin Romalı olduğunu işitince korkuya kapıldılar. 39 Gelip onlardan özür dilediler ve onları dışarı çıkararak şehirden ayrılmalarını rica ettiler. 40 Pavlus ve Silas zindandan çıkıp Lidya’nın evine gittiler. Orada kardeşleri görüp onları teşvik ettikten sonra şehirden ayrıldılar.