Romalılar 7. Bap
1 Yoksa bilmiyor musunuz kardeşlerim —zira şeriatı bilenlere hitap ediyorum— şeriat insana ancak yaşadığı müddetçe hükmeder. 2 Nitekim evli bir kadın, yaşayan kocasına şeriatla bağlıdır; fakat koca ölürse, kadın kocasını bağlayan o şeriattan azade kalır. 3 Bundandır ki, kocası sağken başka bir adamla beraber olursa zaniye addedilir; fakat kocası ölürse, o şeriattan özgürdür, öyle ki başka bir adamla beraber olsa dahi zaniye olmaz.
4 Öyleyse kardeşlerim, sizler de Allah için mahsul veresiniz diye başkasına, yani ölülerden diriltilene katılasınız diye Mesih’in bedeni vesilesiyle şeriat karşısında öldürüldünüz. 5 Zira bizler bedende iken, şeriat vasıtasıyla uyanan günah tutkuları, ölüme mahsul vermek üzere azalarımızda işliyordu. 6 Fakat şimdi, bizi mahpus tutan o şeye karşı ölmüş olarak şeriattan azade kılındık; öyle ki, yazılı metnin eskiliğinde değil, ruhun yeniliğinde kulluk edelim.
7 Öyleyse ne diyeceğiz? Şeriat günah mıdır? Asla! Fakat şeriat olmasaydı günahı tanımazdım; zira şeriat, “Yiyip bitirici bir iştaha kapılmayacaksın” demeseydi, ben yiyip bitirici iştahın ne olduğunu bilmezdim. 8 Fakat günah, buyruk vasıtasıyla fırsat bularak içimde her türlü yiyip bitirici iştahı icra etti; zira şeriat yokken günah ölüdür. 9 Bir vakitler ben şeriat olmaksızın diriydim; fakat buyruk gelince günah canlandı, 10 ben ise öldüm; ve hayata ulaştırması beklenen o buyruk, benim için ölüm getiren bir şeye dönüştü. 11 Zira günah, buyruk vasıtasıyla fırsat bularak beni aldattı ve o buyruk vesilesiyle beni öldürdü. 12 Bundandır ki şeriat mukaddestir; emir de mukaddes, adil ve iyidir. 13 Öyleyse iyi olan şey benim için ölüm mü oldu? Asla! Fakat günah, iyi olan aracılığıyla bende ölüm icra ederek günah olarak zahir olsun ve emir vasıtasıyla günahın ne denli günahkar olduğu aşırı derecede anlaşılsın diye böyle oldu.
14 Bilmekteyiz ki şeriat ruhanidir; fakat ben beşeriyim, günahın boyunduruğu altına satılmışım. 15 Zira ne icra ettiğimi idrak edemiyorum; çünkü istediğim şeyi icra etmiyorum, aksine nefret ettiğim şeyi yapıyorum. 16 Fakat eğer istemediğim şeyi yapıyorsam, şeriatın iyi olduğunu tasdik ediyorum demektir. 17 Öyleyse artık bunu icra eden ben değilim, içimde meskun olan günahtır. 18 Zira bilmekteyim ki bende, yani bedenimde iyi bir şey meskun değildir; çünkü istemek bende mevcuttur, fakat iyi olanı icra etmek mevcut değildir. 19 Çünkü istediğim iyiliği yapmıyorum, aksine istemediğim kötülüğü icra ediyorum. 20 Fakat eğer istemediğim şeyi yapıyorsam, bunu artık ben icra etmiyorum, içimde meskun olan günah icra ediyor. 21 Öyleyse, iyilik yapmak isteyen benliğimde kötülüğün hazır bulunduğu şeklinde bir şeriat buluyorum. 22 Zira batındaki insan uyarınca Allah’ın şeriatından zevk alıyorum; 23 fakat azalarımda zihnimin şeriatıyla savaşan ve beni azalarımda meskun olan günahın şeriatına esir eden başka bir yasa müşahede ediyorum. 24 Ne bedbaht bir insanım ben! Bu ölüm bedeninden beni kim kurtaracak?
25 Efendimiz İsa Mesih vasıtasıyla Allah’a şükürler olsun! Öyleyse ben bizzat zihnimle Allah’ın şeriatına, bedenimle ise günahın yasasına kulluk ediyorum.