Rasullerin İşleri 28. Bap

1 Selametle karaya çıktıktan sonra adanın adının Malta olduğunu öğrendik. 2 Adanın yerlileri bize olağanüstü bir insaniyet gösterdiler. Yağmur yağdığı ve hava soğuk olduğu için ateş yakıp hepimizi sıcak bir şekilde karşıladılar. 3 Pavlus bir kucak çalı çırpı toplayıp ateşin üzerine attığında, sıcağın etkisiyle dışarı çıkan bir engerek Pavlus’un eline yapıştı.

4 Yerliler Pavlus’un elinden sarkan zehirli hayvanı görünce birbirlerine, "Bu adam muhakkak bir katildir; denizden kurtulmuş olsa bile adalet tanrıçası onun yaşamasına müsaade etmedi" dediler. 5 Fakat Pavlus hayvanı ateşin içine silkeledi ve hiçbir zarar görmedi. 6 Yerliler onun vücudunun şişmesini yahut ansızın ölüp yere serilmesini bekliyorlardı. Fakat uzun süre bekleyip ona bir fenalık gelmediğini görünce fikirlerini değiştirip, "Bu bir ilahtır!" demeye başladılar.

7 O mevki civarında adanın önde gelen ismi Publius’un toprakları vardı. Publius bizi kabul etti ve üç gün boyunca nezaketle ağırladı. 8 Publius’un babası ateşli bir hastalık ve dizanteriden yatağa düşmüştü. Pavlus onun yanına girdi, dua edip ellerini üzerine koyarak ona şifa verdi. 9 Bu hadise vuku bulunca, adadaki diğer hastalar da gelip şifa buldular. 10 Bizleri pek çok ikramla tazim ettiler; denize açılacağımız vakit de ihtiyacımız olan her şeyi gemiye koydular.

11 Üç ay sonra, kışı adada geçirmiş olan "Dioskur" amblemli İskenderiye asıllı bir gemiyle yola çıktık. 12 Sirakusa’ya uğrayıp orada üç gün kaldık. 13 oradan sahil boyu ilerleyerek Regium’a vardık. Bir gün sonra güney rüzgarı esmeye başlayınca ikinci günde Puteoli’ye ulaştık. 14 Orada kardeşleri bulduk ve ricaları üzerine yanlarında yedi gün kaldık. Sonunda Roma’ya vardık. 15 Bizim geldiğimizi işiten Roma’daki kardeşler bizi karşılamak üzere Appius Çarşısı'na ve "Üç Hanlar" mevkiine kadar geldiler. Pavlus onları görünce Allah’a şükretti ve cesaret buldu.

16 Roma’ya girdiğimizde Pavlus’un, kendisini bekleyen bir askerle birlikte ayrı bir yerde kalmasına müsaade edildi.

17 Üç gün sonra Pavlus Yahudilerin ileri gelenlerini bir araya çağırdı. Toplandıklarında onlara şöyle dedi: "Kardeşler, halkımıza yahut atalarımızın geleneklerine karşı hiçbir şey yapmadığım halde Yeruşalim’de tutuklanıp Romalıların eline teslim edildim. 18 Romalılar beni sorguladıklarında, ölüm cezasını gerektirecek bir cürmüm bulunmadığı için beni serbest bırakmak istediler. 19 Fakat Yahudiler buna itiraz edince, kendi milletimi suçlayacak bir davam olmamasına rağmen, davamı Kaysar'a götürmek mecburiyetinde kaldım. 20 İşte bu sebeple sizinle görüşmek ve konuşmak istedim; zira ben İsrail’in umudu uğruna bu zincire vurulmuş durumdayım." 21 Onlar Pavlus’a şöyle cevap verdiler: "Senin hakkında Yahudiye’den bir mektup almadık; oradan gelen kardeşlerden hiçbiri de senin hakkında kötü bir haber getirmedi yahut aleyhinde konuşmadı. 22 Fakat senin fikirlerini bizzat senden duymak isteriz; zira bu fırka hakkında bildiğimiz tek şey, her yerde ona karşı çıkıldığıdır."

23 Pavlus ile bir gün belirlediler ve o gün kalabalık bir grup Pavlus’un kaldığı yere geldi. Pavlus sabahtan akşama dek Allah’ın melekutu hakkında şehadet ederek meseleyi onlara açıkladı. Hem Musa’nın kanununa hem de nebilere dayanarak onları İsa hakkında ikna etmeye çalıştı. 24 Söylenenlere bazıları ikna oldu, bazıları ise inanmadı. 25 Aralarında bir uzlaşma olmadan ayrılırlarken Pavlus onlara şu son sözü söyledi: "Ruhulkudüs, Nebi Yeşaya aracılığıyla atalarınıza ne kadar doğru söylemiş: 26 'Bu halka git ve de ki: İşiteceksiniz ama asla idrak etmeyeceksiniz; bakacaksınız ama asla müşahede etmeyeceksiniz. 27 Zira bu halkın kalbi nasırlaştı; kulaklarıyla güçlükle işitir oldular ve gözlerini kapadılar. Öyle ki, gözleriyle müşahede etmesinler, kulaklarıyla işitmesinler, kalpleriyle idrak edip bana dönmesinler ve ben de onlara şifa vermeyeyim.' 29 Pavlus bu sözleri söyledikten sonra Yahudiler, kendi aralarında büyük bir tartışmaya tutuşarak oradan ayrıldılar.* 28 Binaenaleyh şunu bilin ki, Allah’ın bu kurtuluş müjdesi diğer milletlere gönderilmiştir; onlar buna kulak vereceklerdir."

30 Pavlus tam iki yıl boyunca kendi kiraladığı evde kaldı; kendisini ziyarete gelenlerin hepsini kabul etti. 31 Allah’ın melekutunu vaz ediyor ve Efendi İsa Mesih hakkındaki gerçekleri, hiçbir engel olmadan, tam bir cesaretle ders veriyordu.

28:29 Bu ayet otantikliği hususunda bulgularca şüpheli sayıldığından, esas aldığımız edisyon da dahil olmak üzere pek çok edisyona alınmamıştır.