Romalılar 14. Bap

1 İmanı zayıf olanı aranıza kabul edin, fakat bu fikir ayrılıkları üzerinde bir yargılama için olmasın. 2 Kiminin imanı her şeyi yemeye elverir, fakat zayıf olan sadece sebze yer. 3 Yiyen kişi yemeyeni hor görmesin, yemeyen de yiyeni yargılamasın; zira Allah onu arasına kabul etmiştir. 4 Başkasının hizmetkarını yargılayan sen kimsin? O, kendi Efendisi'nin huzurunda ya ayakta durur ya da düşer. Fakat ayakta duracaktır; zira Efendi onu ayakta tutmaya muktedirdir. 5 Kimi bir günü diğerinden üstün sayar, kimi de her günü bir sayar; herkes kendi zihninde tam bir itimada sahip olsun. 6 Belirli bir günü gözeten, onu Rab için gözetir; yiyen Rab için yer, zira Allah’a şükreder; yemeyen de Rab için yemez ve o da Allah’a şükreder. 7 Zira hiçbirimiz kendimiz için yaşamayız ve hiçbirimiz kendimiz için ölmeyiz. 8 Çünkü yaşarsak Rab için yaşarız, ölürsek de Rab için ölürüz. Öyleyse yaşasak da ölsek de Rabb'e aitiz. 9 Zira Mesih tam da bu maksatla öldü ve hayata döndü; öyle ki hem ölülerin hem de dirilerin üzerinde hüküm sürsün diye. 10 Peki, sen neden kardeşini yargılıyorsun? Yahut sen neden kardeşini hor görüyorsun? Zira hepimiz Allah’ın kürsüsü önüne çıkacağız. 11 Nitekim yazılmıştır: “Varlığım üzerine and içerim ki, diyor Rab, her diz önümde çökecek ve her dil Allah’ı ikrar edecektir.”

12 Demek ki her birimiz kendimiz hakkında Allah’a hesap vereceğiz. 13 Bundandır ki, artık birbirimizi yargılamayalım; aksine, kardeşin önüne bir sürçme taşı yahut bir tökezleme engeli koymamayı kararlaştırın. 14 Efendi İsa’da bilmekteyim ve kaniyim ki, kendi başına hiçbir şey mundar değildir; ancak bir şeyi mundar sayan kişi için o mundardır. 15 Eğer kardeşin bir yiyecek yüzünden kederleniyorsa, artık sevgi uyarınca yürümüyorsun demektir. Mesih’in uğruna öldüğü o kişinin mahvına yiyeceğinle sebep olma. 16 Öyleyse sahip olduğunuz o iyi şeye küfredilmesine müsaade etmeyin. 17 Zira Allah’ın melekutu yemek ve içmek değil; Ruhulkudüs’te hakkaniyet, selamet ve sevinçtir. 18 Çünkü bu minvalde Mesih’e kulluk eden kişi Allah’ı hoşnut eder, insanlar katında da makbuldür.

19 Öyleyse selametin ve birbirimizi bina edecek şeylerin peşinden gidelim. 20 Bir yiyecek uğruna Allah’ın işini yıkma. Her şey temizdir, lakin yediğiyle bir başkasının sürçmesine sebep olan kişi için o yiyecek kötüdür. 21 Et yememen, şarap içmemen yahut kardeşinin sürçmesine, tökezlemesine ya da zayıf düşmesine sebep olacak hiçbir şeyi icra etmemen iyidir. 22 Sahip olduğun imanı Allah’ın huzurunda kendine sakla. Onayladığı şeyden ötürü kendi kendini yargılamayan kişi ne bahtiyardır! 23 Fakat şüphe içinde olan kişi, yediği vakit mahkum olur; çünkü bu imana dayanmamaktadır. Zira imana dayanmayan her şey günahtır.