Yuhanna 4. Bap

1 Bunun üzerine Efendimiz, İsa’nın Yahya’dan daha çok öğrenci yetiştirdiğini ve vaftiz ettiğini Ferisilerin işitmiş olduklarını öğrenince, 2 (ki aslında İsa’nın kendisi değil fakat öğrencileri vaftiz ediyorlardı) 3 Yahudiye’den ayrılıp Celile’ye gitti. 4 Samiriye’den geçmesi gerekliydi. 5 Bundan dolayı, Yakub’un kendi oğlu Yusuf’a vermiş olduğu araziye yakın olan, Samiriye’nin Sihar denilen şehrine geldi. 6 Yakub’un kuyusu oradaydı. Ki İsa yolculuktan bitkin düşmüş halde öylece kuyunun dibinde oturmaktaydı, saat altı* civarıydı.

7 Samiriyeden bir kadın su çekmeye geldi. İsa ona “Ver bana içeyim” dedi. 8 Çünkü öğrencileri yiyecek almaya şehre inmişlerdi. 9 Bunun üzerine Samiriyeli kadın ona dedi “Nasıl olur da sen bir Yahudi ben de Samiriyeli bir kadınken benden su istersin?” (Ki Yahudiler ile Samiriyelilerin hiçbir ilişkisi yoktur) 10 İsa cevapladı ve ona dedi “Eğer sen Allah’ın hediyesini ve ‘Ver bana içeyim’ diyen kişiyi tanısaydın, sen ondan isterdin, o da sana hayat suyunu verirdi.” 11 Kadın ona dedi “Efendim, kovan yok ve kuyu da derin, hayat suyunu böyle nereden bulursun? 12 Sen babamız Yakup’tan daha mı büyüksün? Ki o bu kuyuyu bize vermiş, hem kendisi hem oğulları hem de hayvanları ondan içmiş.” 13 İsa cevap verip ona dedi “Bu sudan içen tekrar susayacak 14 fakat benim kendisine verdiğim sudan içen ebediyen susamayacak, ki kendisine vereceğim su onda ebedi hayat için fışkıran bir su kaynağı olacak.” 15 Ve kadın ona dedi “Efendi, o suyu ver de ne susayayım, ne de bir daha su çekmek için buraya kadar geleyim.” 16 Ona “Git kocanı çağır da buraya gel!” dedi. 17 Kadın ona cevap verdi ve “Benim kocam yok.” dedi. İsa ona şöyle dedi “İyi dedin ki kocam yok dedin. 18 çünkü beş kocan vardı, ve şimdi senle olan da kocan değil. Bu gerçeği söyledin.” 19 Kadın ona dedi ki “Efendi, senin peygamber olduğunu anladım. 20 Ecdadımız bu dağda secde ettiler, fakat siz diyorsunuz ki secde edilmesi gereken yer Yeruşalim’dedir.” 21 İsa ona dedi “Bana iman et, ey kadın, ki saat geliyor, o vakit Baba’ya ne bu dağda ne de Yeruşalim’de secde etmeyeceksiniz. 22 Siz bilmediğiniz şeye secde ediyorsunuz, biz bildiğimiz şeye secde ediyoruz, zira kurtuluş Yahudiler’dendir. 23 Fakat saat geliyor ve şimdidir, ki Baba’ya hak üzere secde edenler ruhta ve hakikatte secde edecekler, çünkü Baba da kendisine böyle secde edenleri arar. 24 Allah Ruh’tur ve ona secde edenlerin ruhta ve hakikatte secde etmesi gerekir” 25 Kadın ona dedi “Hristos dedikleri Mesih’in gelmekte olduğunu bilirim. O geldiğinde her şeyi bildirecektir.” 26 İsa ona “Sana konuşan ben oyum.” dedi.

27 Bunun üzerine öğrencileri geldiler, ve kadınla konuşmasına hayret ettiler. Fakat hiçbirisi “Ne arıyorsun?” ya da “Onunla ne konuşuyorsun?” demedi. 28 Bundan sonra kadın testisini bıraktı ve şehre gidip halka şöyle dedi 29 “Gelin! Yaptığım her şeyi bana söyleyen adamı görün, acaba o Mesih mi?” 30 Şehirden çıktılar ve ona geldiler.

31 Bunlar olurken öğrenciler ona “Rabbi yemek ye.” diyerek rica ettiler. 32 Onlara “Benim yemeye yemeğim var, siz fark etmediniz.” Dedi. 33 Bundan dolayı öğrenciler birbirlerine, “Bir kimse ona yenecek şey mi getirmiş?” demekteydiler. 34 İsa onlara şöyle dedi “Benim yiyeceğim beni gönderenin iradesini yerine getirmek ve onun işlerini doğruca nihayete erdirmektir. 35 Demiyor muydunuz ki ‘Daha dört ay var, hasat geliyor.’ diye? İşte, size diyorum, gözlerinizi kaldırın da hasat vakti için çoktan ağarmış tarlalara bakın. 36 Biçen ücret alır ve ebedi hayat için semere toplar ki eken ve biçen kişi birlikte sevinebilsinler. 37 Zira ‘Bir başkası eker, bir başkası biçer’ sözü bu durumda gayet hakikatlidir. 38 Ben sizi zahmetini çekmediğiniz şeyi biçmeye gönderdim, başka kimseler zahmeti çekmişti, ve sizler onların emeğinin üstüne kondunuz*.”

39 O şehirdeki Samiriyelilerden pek çoğu, “Yaptığım her şeyi bana söyledi.” diye şehadet eden kadının sözü vesilesiyle ona iman ettiler. 40 Samiriyeliler onun yanına geldiklerinde kendileriyle kalmasını rica ettiler. Ve orada iki gün kaldı. 41 Ardından çokça kimseler sözü vesilesiyle ona iman ettiler. 42 Kadına diyorlardı ki “Artık senin söylemen vesilesiyle inanmıyoruz, çünkü bizzat işittik, ve öğrendik ki o alemin hakiki kurtarıcısıdır.”

43 Bu iki gün ardından İsa oradan Celile’ye gitti. 44 Çünkü İsa bizzat tanık oldu ki bir peygamberin kendi memleketinde itibarı olmazmış. 45 Bunların ardınca Celile’ye geldiğinde Celileliler Yeruşalim’de bayram sırasında yaptığı her şeyi görmüş olarak onu kabul ettiler, çünkü onlar da bayrama gitmişlerdi. 46 Böylece İsa tekrardan, suyu şarap yaptığı Celile’nin Kana şehrine geldi. Oğlu Kefernahum’da hasta halde olan bir hükümdar hizmetkarı oradaydı. 47 Bu adam İsa’nın Yahudiye’den Celile’ye gelmiş olduğunu işitip onun yanına geldi ve oğlunun yanına gidip onu iyileştirmesi için rica etti, çünkü ölmek üzereydi. 48 Bunun üstüne İsa ona dedi “Siz alametleri ve mucizeleri görmeden iman etmeyeceksiniz.” 49 Hükümdarın hizmetkarı ona dedi “Efendim, çocuğum ölmeden yetiş.” 50 İsa ona “Git, oğlun yaşıyor.” dedi ve adam İsa’nın söylediği söze inanıp gitti. 51 Adam henüz yoldayken hizmetçileri onun yanına varıp ona çocuğunun hayatta olduğunu haber ettiler. 52 İyileşmeye başladığı saati hizmetçilere sordu. “Dün saat yedide* ateşi düştü*.” dediler. 53 Böylece baba, İsa’nın kendisine “Oğlun yaşıyor.” dediği saat olduğunu anladı, hem kendisi hem ev halkı ona iman ettiler. 54 Bu da İsa’nın Yahudiye’den Celile’ye gelince tekrardan gösterdiği ikinci işaretti.

4:6 Öğlen on ikiyi ifade etmektedir.

4:38 Grekçesiyle “içine girdiniz”

4:52 Öğlen saat biri ifade etmektedir.

4:52 Grekçe metinde “ateşi onu terk etti”