Yuhanna 2. Bap
1 Üçüncü gün Celile’nin Kana bölgesinde* bir düğün oldu, İsa’nın annesi de oradaydı. 2 İsa da öğrencileriyle düğüne çağırıldı.
3 Şarap tükendiğinde İsa’nın annesi ona “Şarapları kalmadı.” dedi. 4 İsa “Ah anne! Bize ne?* Benim saatim henüz gelmedi.” dedi. 5 Annesi hizmetçilere, “Size ne derse yapın.” dedi.
6 Yahudilerin temizlik adeti üzere orada her biri iki ya da üç ölçek* alan altı tane taştan yapılma küp bulunmaktaydı. 7 İsa onlara “Küpleri suyla doldurun.” deyince onları ağzına kadar doldurdular. 8 Ve onlara “Şimdi doldurup ziyafet reisine götürün.” dedi, onlar da götürdüler. 9 Ziyafet reisi şaraba dönüştürülmüş suyu tattığında nereden geldiğini bilmiyordu, fakat suyu dolduran hizmetçiler biliyorlardı. Ziyafet reisi güveyi çağırdı 10 ve ona şöyle söyledi “İnsanların hepsi önce iyi şarabı, ve çok içtikten sonra kötü şarabı sunar, sen iyi şarabı şimdiye dek sakladın.” 11 Böylece İsa Celile’nin Kana bölgesinde* mucizelerinin ilkini gerçekleştirdi. Ve kendi ihtişamını görünür kıldı da öğrencileri ona iman ettiler.
12 Bunun ardından, kendisi, annesi, kardeşleri ve öğrencileri Kefernahum’a indiler, ve orada uzun olmayan bir süre durdular.
13 Yahudilerin Fısıh bayramı yakındı ve İsa Yeruşalim’e çıktı. 14 Mabette sığır, koyun ve güvercin satıcılarıyla sarrafları oturur vaziyette buldu. 15 İplerden bir kamçı yapıp hepsini, koyunları da sığırları da kovdu, sarrafların paralarını döktü ve masalarını dağıttı. 16 Güvercin satanlara dedi, “Bunları buradan kaldırın, babamın evini ticarethaneye çevirmeyin!”. 17 Öğrencilerinin aklına “Evin için olan gayret beni yiyip bitirecek.”* diye yazılmış olduğu geldi. 18 Bunun üstüne Yahudiler ona cevap verdiler ve şöyle dediler “Bize ne alamet gösteriyorsun ki bunları yapıyorsun?” 19 İsa yanıtladı ve şöyle dedi “Bu mabedi yıkın, onu üç günde tekrar yapacağım.” 20 O vakit Yahudiler şöyle dediler “Bu mabet kırk altı yılda inşa edildi, sen onu üç günde mi yapacaksın?”. 21 Halbuki İsa kendi beden mabedinden bahsediyordu. 22 İsa’nın ölümden dirildiği vakit öğrencileri böyle söylediğini hatırladılar ve hem yazılana hem de İsa’nın söylediği söze iman ettiler.23 Ve Fısıh’ta, bayram günlerinde Yeruşalim’de iken, pek çokları onun yapmış olduğu mucizeleri görerek onun adına iman ettiler. 24 Fakat İsa hepsini iyi tanıdığından onlara bizzat kendini emanet etmezdi. 24 Kimsenin ona biri hakkında bir şey söylemesine ihtiyacı yoktu, çünkü o insanın içinde ne olduğunu bizzat bilirdi.