Romalılar 10. Bap

1 Kardeşler, kalbimin arzusu ve onlar uğruna Allah’a yakarışım kurtuluşları içindir. 2 Zira onlara şahadet ederim ki, Allah için gayretleri vardır, fakat bu idrak uyarınca değildir. 3 Çünkü Allah’ın hakkaniyetini bilmeyip kendi hakkaniyetlerini ikame etmeye çalıştıklarından, Allah’ın hakkaniyetine boyun eğmediler. 4 Zira Mesih, iman eden herkesin hakkaniyete ermesi için şeriatın nihayetidir. 5 Nitekim Musa, şeriattan gelen hakkaniyet hakkında şöyle yazar: “Bunları icra eden insan, onlarla yaşayacaktır.”

6 Fakat imandan gelen hakkaniyet şöyle der: “Kalbinde, ‘Göğe kim çıkacak?’ (yani Mesih’i aşağı indirmek için), deme. 7 Yahut, ‘Dipsiz derinliğe kim inecek?’ (yani Mesih’i ölülerden yukarı çıkarmak için), deme.” 8 Fakat ne diyor? “Kelam sana yakındır, ağzında ve kalbindedir.” İşte vaz ettiğimiz imanın kelamı budur. 9 Şayet ağzınla Efendi İsa’yı ikrar eder ve kalbinle Allah’ın onu ölülerden dirilttiğine iman edersen kurtulacaksın. 10 Zira kalple hakkaniyet için iman edilir, ağızla ise kurtuluş için ikrar edilir.

11 Nitekim Kutsal Yazı şöyle der: “Ona iman eden kimse utandırılmayacaktır.” 12 Zira Yahudi ile Grek arasında hiçbir ayrım yoktur; çünkü hepsi için Rab birdir ve kendisini çağıranların hepsine karşı zengindir. 13 Çünkü “Rabbin namını çağıran herkes kurtulacaktır.” 14 Öyleyse iman etmedikleri birini nasıl çağıracaklar? İşitmedikleri birine nasıl iman edecekler? Vaz eden biri olmaksızın nasıl işitecekler? 15 Ve gönderilmedikçe nasıl vaz edecekler? Nitekim yazılmış olduğu üzere: “İyiliği müjdeleyenlerin ayakları ne güzeldir!”

16 Fakat hepsi İncil’e itaat etmedi; zira Yeşaya şöyle der: “Ya Rab, işittiğimize kim iman etti?” 17 Demek ki iman işitmek vasıtasıyla, işitmek ise Mesih’in kelamı vasıtasıyla olur. 18 Fakat diyorum ki: “Hiç mi işitmediler?” Aksine, “Sesleri bütün yeryüzüne, kelamları cihanın uçlarına kadar yayıldı.” 19 Fakat diyorum ki: “İsrail bunu bilmedi mi?” Evvela Musa şöyle der: “Sizi millet olmayan bir halkla kıskandıracağım, idrak yoksunu bir milletle sizi öfkelendireceğim.” 20 Yeşaya ise cesaretle şöyle der: “Beni aramayanlar tarafından bulundum, beni sormayanlara zahir oldum.” 21 Fakat İsrail hakkında şöyle der: “Bütün gün ellerimi, itaat etmeyen ve muarız olan bir halka açıp uzattım.”