Yuhanna 20. Bap
1 Bu kez haftanın ilk günü, Mecdelli Meryem erken vakitte henüz karanlık varken mezara geldi ve taşın mezardan kaldırılmış olduğunu gördü. 2 Koşarak Simun Petrus’un ve İsa’nın sevdiği diğer öğrencinin yanına gitti ve onlara, “Efendi’yi mezardan çıkarmışlar, ve onu nereye koyduklarını da bilmiyoruz.” dedi. 3 Bunun üzerine Petrus ve diğer öğrenci dışarı çıktılar, mezara gidiyorlardı. 4 Birlikte koşuyorlardı, diğer öğrenci Petrus’tan daha hızlı koşarak mezara önce vardı. 5 Eğilip içeri baktığında keten bezlerin yerde olduğunu gördü, ama içeri girmedi. 6 Ardından Simun Petrus da onu takip ederek geldi ve mezara girdi. Keten bezlerin yerde olduğunu gördü. 7 Ve onun başına sarılı mendil, keten bezlerle birlikte değil, fakat ayrıca bir yerde dürülmüş haldeydi. 8 Ardından mezara önce gelen diğer öğrenci de içeri girdi, gördü ve iman etti. 9 Çünkü henüz onun ölümden kesin dirileceği hakkındaki yazıyı bilmiyorlardı.
10 Bunun üzerine öğrenciler kendi yerlerine döndüler. 11 Meryem ise mezarın dışında ağlayarak duruyordu. Ağlayarak eğilip mezara baktı. 12 Ve İsa’nın bedeninin yattığı yerde, birisi baş tarafında, birisi ayak tarafında beyazlar içinde iki meleğin oturmakta olduğunu gördü. 13 Onlar, “Kadın, neden ağlıyorsun?” diye ona sordular. O da onlara, “Efendimi aldıkları için, ve nereye koyduklarını bilmiyorum” dedi. 14 Bunları söyleyip arkasını döndü ve İsa’nın beklediğini gördü, ve İsa olduğunu anlamadı. 15 İsa ona, “Ey kadın, neden ağlıyorsun? Kimi arıyorsun?” dedi. Kadın onu bahçıvan zannederek “Efendim, eğer onu sen taşıdıysan, nereye koyduğunu söyle, ben de alıp götüreyim.” dedi. 16 İsa ona, “Meryem!” dedi. Kadın döndü ve İbranice “Rabbuni! (‘Ey Öğretmen’ demektir)” dedi. 17 İsa ona şöyle dedi “Bana dokunma, çünkü henüz Baba’nın nezdine çıkmadım. Kardeşlerimin yanına git ve onlara söyle ki benim Babamın ve sizin Babanızın, benim ilahım ve sizin ilahınızın nezdine çıkıyorum.” 18 Mecdelli Meryem gidip öğrencilerine, “Efendi’yi gördüm” diye haber verdi ve bunları söyledi.
19 Bunun üzerine haftanın başı olan günde, geç vakitte, Yahudilerin korkusu yüzüne öğrencilerin bulunduğu yerin kapıları kapalıyken, İsa gelip ortada durdu ve onlara, “Selamünaleyküm*” dedi. 20 Bunu söyleyip ellerini ve böğrünü onlara gösterdi. Öğrenciler Efendi’yi görünce çok sevindiler. 21 Sonra İsa onlara yine, “Selamünaleyküm*, Baba’nın beni gönderdiği gibi ben de sizi gönderiyorum.” dedi. 22 Bunu söyleyip üfledi ve şöyle dedi “Ruhülkudüs’ü alın. 23 Kimlerin günahlarını bağışlarsanız onlar bağışlanmıştır, kimlerinkini alıkoyarsanız, alıkonmuşlardır.”
24 Fakat onikilerden biri olan Tomas (Didümos da denir), İsa geldiğinde onlarla birlikte değildi. 25 Bunun üzerine diğer öğrenciler ona, “Efendi’yi gördük!” dediler. Onlara, “Ellerinde çivi izlerini görüp de parmağımı onun böğrüne sokmadan inanmam.” dedi. 26 Sekiz gün ardından öğrencileri yine içeridelerdi ve Tomas da onlarla birlikteydi. Kapılar kapalıyken İsa geldi, ortalarında durup, “Selamünaleyküm!*” dedi. 27 Ardından Tomas’a “Parmağını buraya getir, ve ellerime bak, elini uzat da böğrüme koy, ve imansız değil imanlı ol!” dedi. 28 Tomas ona “Allah’ım Ya Rabbim!” diyerek karşılık verdi. 29 İsa ona, “Beni gördüğün için inandın. Ne mutlu görmeden inananlara!” dedi. 30 İsa, öğrencilerinin gözü önünde bu kitap içerisinde yazılı olmayan başka pek çok alamet gerçekleştirdi. 31 Bunlar, İsa’nın Allah’ın Oğlu Mesih olduğuna iman etmeniz ve iman ederek onun namıyla yaşama kavuşmanız için yazılmıştır.